Hoe ga je bij jezelf weg?

Een paar jaar geleden bezocht ik in het Drents Museum een tentoonstelling over een nomadisch volk in de 10e en 11e eeuw in Binnen-Mongolië. Bij twee bekers met afbeeldingen van het verhaal van de Zeven Wijzen bleef ik wat langer staan. De Zeven Wijzen “trokken zich terug uit de hectiek van het openbare leven” stond in het onderschrift. Dat vond ik grappig: hoe kunnen mensen in een land waar bijna niemand woont nou last hebben van de drukke samenleving? Het verhaal maakte me nieuwsgierig, ik mis hier vast iets.

Eeuwen geleden werd de samenleving dus ook al als druk ervaren, net als nu. Het dagelijks leven voelt hectisch en veeleisend en we hebben behoefte aan rust, stilte, ontspanning en reflectie. Maar ligt dat echt aan de wereld of kan het ook aan onszelf liggen? Als mensen eeuwen geleden in een dunbevolkt land dezelfde ervaring hadden als wij nu in een veel dichter bevolkte omgeving, is er dan een andere verklaring mogelijk? In hoeverre houden we verbinding met de stilte in onszelf?

NAAR BUITEN RICHTEN

Wie gevoelig is heeft vaak veel ervaring met naar buiten richten. We steken energie in voelen hoe de sfeer in een ruimte is, in afstemmen op anderen mensen. We hebben de neiging om te willen helpen als een ander het moeilijk heeft. Het zoeken van verklaringen voor onrust gaat ook naar buiten: de oorzaak ligt in de omgevingslawaai, druk gedoe om ons heen, een zware stemming die ergens hangt.

BESCHERMING

Vanuit deze houding gaat veel energie naar beschermende maatregelen zoals een muur om je heen visualiseren of met wierook of salie een ruimte energetisch reinigen. Op een bepaalde manier werkt dat ook. Misschien gebeurt dat door de oefening of is het een ritueel dat op zichzelf rustgevend werkt. Uiteindelijk haalt bescherming ons bij onszelf en creëert zo een energielek.

BIJ JEZELF WEGGAAN

Bescherming haalt ons weg bij onszelf doordat we stoppen met voelen hoe het echt met ons is. De aandacht ligt bij de grens tussen onszelf en anderen. Bijvoorbeeld door te voelen of er toch niet iets ongewenst binnen komt. De bescherming blijft alleen intact als we regelmatig voelen of hij nog werkt. Door zo naar buiten te richten vermindert het contact met onze eigen ervaringen. Daardoor verliezen we ons sneller in verhalen van anderen waardoor we nog meer het contact met onszelf kwijt raken.

NATUURLIJKE BESCHERMING

We hebben allemaal de beschikking over een natuurlijke bescherming, die niet afhankelijk is van wat we visualiseren, afsluiten of oproepen. Deze versterkt door goed contact te houden met jezelf, door je lichaam goed te voelen, contact te houden met emoties, je eigen ruimte in te nemen. Meditatie en energieoefeningen ondersteunen dit veld op een fijne, ontspannen manier. Een fijne oefening is het vasthouden van je voetpunten of grondingspunten.

MINIMEDITATIE MET VOETPUNTEN

De voetpunten of grondingspunten zitten in het kuiltje onder de voet, waar de bal van de voet over gaat in een v-tje.

Leg de ring- en middelvinger van je rechterhand op het grondingspunt onder je linkervoet.

Leg tegelijkertijd de ring- en middelvinger van linkerhand op het grondingspunt onder je rechtervoet. Dus kruislings.

Breng je aandacht zo goed mogelijk naar het gevoel in je handen óf naar het gevoel in de voetpunten.

Blijf zo twee minuten zitten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.